Frank O’Connor to pseudonim znanego irlandzkiego pisarza Michaela O’Donova-na (1903—1966).

Urodzony w niezamożnej rodzinie w mieście Cork, uczęszczał do miejscowej szkoły, po czym zaczął pracować jako bibliotekarz, zrazu w Cork, a następnie w Dublinie. W okresie późniejszym przez czas pewien był dyrektorem słynnego teatru Abbey Theatre. Pisać zaczął bardzo wcześnie, bo już jako dwunastoletni chłopiec, i to w języku celtyckim, którego nauczyła go babka. Po pierwszych próbach w dziedzinie poezji i eseju historycznego zaczął pisać opowiadania, które zamieszczał w czasopiśmie „Irish Statesman”. W roku 1931 ukazał się pierwszy zbiór jego opowiadań pt. Guests of the Nation.

Oprócz wielu tomów opowiadań O’Connor wydał kilka zbiorów wierszy, rozprawę poświęconą Turgieniewowi oraz studium o Michaelu Collinsie i irlandzkiej rewolucji. Jak powiedział o nim kiedyś inny wielki Irlandczyk, Yeats: „O’Connor robi dla Irlandii to, co Czechow zrobił dla Rosji.”