Tom prozy, którego osią konstrukcyjni jest historia Idy Kamińskiej i założonego przez jej rodziców warszawskiego teatru żydowskiego. Losy tej aktorki, reżysera i dyrektora w jednej osobie ujęte tu zostały w kategoriach ponadjednostkowych, stały się pretekstem do wypowiedzenia autorskich sądów i refleksji na  temat losów całego narodu żydowskiego, a także wciąż żywych i nieraz trudnych spraw polsko-żydowskich. Zarazem posłużyły za kanwę rozważań o problemach godności i wierności, o poczuciu wspólnoty i odpowiedzialności za innych.    |