Ilość stron :  289
  - Jadwiga Karbowska była w okresie międzywojennym recenzentem teatralnym „Słowa" wileńskiego. Towarzyszyła Catowi w jego okresie londyńskim. Świetny zmysł obserwacyjny sprawił, że znając go przez wiele lat potrafiła tę barwna postać zamknąć w zwielokrotnionym obrazie, nie stroniąc od anegdoty, ale też nie gubiąc istotnych rysów bohatera.
Autorka ukazuje Cata niejako prywatnie, „na ty" właśnie. Przy czym częste zmiany perspektywy opisu pozwalają na dystans przekazu, pozwalają też zaprowadzić czytelnika w „tamta" epokę, przywołując jednocześnie znaczące postacie z życia politycznego i ze świata sztuki. Jest tu- więc mowa i o Marszałku Piłsudskim, jak go widział Mackiewicz, i o generale Żeligowskim, także o Sikorskim, o wielu innych naturalnie, przytacza się poglądy Mackiewicza na dramat, malarstwo, literaturę, nie brakuje plenerów wileńskich, ale tak naprawdę książka jest o Mackiewiczu z jego okresu londyńskiego, najmniej dostępnego czytelnikowi w kraju. Obowiązywał wtedy publicznie kontrowersyjny portret Stanisława Cata Mackiewicza, aż do śmiesznych wypaczeń włącznie, jak choćby informacja umieszczona w katalogu Zakładu Historii Partii, gdzie można było (w 1957 roku!) przeczytać: „Mackiewicz Stanisław Cat; jeden z żubrów kresowych, właściciel »Słowa«, obecnie siedzi w Londynie i szczeka na Polskę Ludową".
W tej książce wielobarwny, wspaniały Cat — publicysta i... marzyciel (patrz żartobliwe ujęcie na zakończenie) — kłania się niemal z każdego akapitu.