„Zelda" — książka pióra Nancy Milford — wynikła z zainteresowania młodej absolwentki uniwersytetu postacią towarzyszki życia „herolda epoki jazzu", Scotta Fitzgeralda. Historia Scotta i Zeldy jest symbolem ich czasu. Równocześnie otwiera nam niezwykle ciekawe, złożone dzieje uczucia, któremu nikt nie rokował przyszłości. Byli dla siebie jedynymi modelami tworzenia, życia i emocji. Pisali dziesiątki listów, współzawodniczyli w prozie, zazdrościli powodzenia innym. W roku 1921 powie pisarz: „Ożeniłem się z bohaterką moich opowiadań, inna kobieta by mnie nie zainteresowała". Będą inne przelotne romanse i dłuższy związek z Sheilą Graham, którą uczyni uczennicą jednoosobowego college'u, sam obejmując w nim obowiązki profesora. Lecz Zelda i tylko Zelda pozostanie do końca piękną i przeklętą. Krytyk powiada podniośle: „Zelda, prawzór kobiety wyzwolonej". Podobnych jednak zna literatura europejska dziesiątki, w Stanach zaś ma autorka „Zarezerwuj mi walca" miejsce osobne. To właśnie lata dwudzieste stworzyły nowy model gwiazdy towarzystwa, ekranu, sceny. Była nią.

Z przedmowy Michała Sprusińskiego

fot. cz-b. na tabl., indeksy