Biblioteka Kultury tom 382

Rozmowy — jak je określam — ,,niekontrolowane” (przez 12 miesięcy stanu wojennego głos w słuchawce telefonicznej ostrzegał, że rozmowa jest „kontrolowana”) przeprowadzałam od maja do końca listopada 1982 roku. Myślę, że są. one świadectwem prawdziwych odczuć doznawanych w poszczególnych miesiącach stanu wojennego przez dobranych przeze mnie przedstawicieli inteligencji. Mam też nadzieję, że oddają ówczesne nastroje, wzbudzają być może nawet wątpliwości, tym samym zmuszają chyba do refleksji. Czy są reprezentacją pełną? Z pewnością nie  jednak — moim zdaniem — reprezentantywne dla ważnej społecznie, bo twórczej intelektualnie części inteligencji polskiej. Jest ich szesnaście.