Książka daje wielostronne, ale i zwarte ujęcie dziejów polskiej dramaturgii międzywojennej. Uwzględnia też w niezbędnym stopniu kontekst europejski. Interpretacja procesu rozwojowego całej dramaturgii, poparta faktami, stanowi zaletę książki. Inne jej walory to bogaty zestaw informacji historycznych, wnikliwe i zwięzłe charakterystyki utworów, ciekawe uogólnienia oraz komunikatywny i pojęciowo ścisły język krytyczny.