Benjamin Constant de Rebecque (1767—1830) był dla swoich współczesnych przede wszystkim politykiem i publicystą, zwolennikiem ustroju parlamentarnego. Do historii literatury przeszedł natomiast jako autor „Adolfa”, krótkiej powieści zaliczanej do arcydzieł dziewiętnastowiecznej prozy francuskiej (w przekładzie Boya Żeleńskiego ukazały się ,,Adolf” i „Czerwony kajet”). „Dzienniki poufne” opublikowane zostały po raz pierwszy w całości w 1952 roku i obejmują lata 1803—1816. Constant, człowiek o wszechstronnych zainteresowaniach, krytycznym umyśle i rozległej wiedzy, notuje w nich swoje przeżycia i konflikty uczuciowe, omawia ówczesne wydarzenia polityczne i literackie, kreśli portrety ludzi, z którymi obcuje (m.in. Goethe, Sehlegel, pani de Stael, pani de Recamier).