Istnieje zarówno fundamentalizm chrześcijański, jak i żydowski, muzułmański, hinduski i konfucjański. Fundamentalizm muzułmański jest tylko odmianą zjawiska, z którym mamy do czynienia na całym świecie. A jednak szczególnie rzuca się ono w oczy w muzułmańskiej części naszego świata. Przyczyna leży w tym, że upolityczniony islam, w odróżnieniu na przykład od fundamentalizmu hinduistycznego, rości sobie prawa do uniwersalizmu. Tym można objaśnić fakt, że akcje terrorystyczne muzułmańskich fundamentalistów znajdują się w centrum uwagi środków masowego przekazu. A przecież fundamentaliści hinduscy [...] serbscy etnofundamentaliści [...] a także fundamentaliści żydowscy [...] nie ustępują muzułmańskim fundamentalistom pod względem terroryzmu.

[...] u progu XXI wieku każda cywilizacja formułuje swoje poglądy najpierw w kategoriach religijnych, a potem stosuje je do polityki. Prowadzi to do odejścia od międzynarodowego consensusu i do tego, co [...] określam jako wojnę światopoglądów podbudowanych religijnie. Innymi słowy: konflikt między cywilizacjami przekształca się w walkę między różnymi odmianami fundamentalizmu religijnego, przy czym [...] wcale nie chodzi o walkę religii. W tym konflikcie najistotniejsze jest ustalenie granic między religią a polityką.