Monografia ta powstała z potrzeby serca. Zrodziła się w mojej świadomości bardzo wcześnie, po Październiku 1956 r. Myślałem o niej, słuchając relacji Ojca, członka PO W na Ziemi Piotrkowskiej w latach 1916-1918, o narodzinach Niepodległości, działaniach I Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego, w którym służył, i o piłsudczy-kach-ochotnikach walczących w III Powstaniu Śląskim. Chciałbym, by moja córka i wnuczka oraz ich pokolenia nie zapomniały naszej drogi do Niepodległości i Demokracji z lat 1918-1921.

Książka powstała także jako krytyczna refleksja nad stanem polskiej biografistyki historycznej związanej z życiem i działalnością J. Piłsudskiego. Moim zamiarem było przezwyciężenie swoistego rodzaju warszawocentryzmu jego dotychczasowych biografii. Eksponuję wątki rzadko poruszane, takie jak: rola Naczelnika Państwa w budowie aparatu państwowego i samorządowego, wojska, administracji, życia gospodarczego, ustawodawstwa socjalnego, dyplomacji, szkolnictwa, instytucji kulturalnych. Zwróciłem też uwagę na rolę Naczelnika Państwa w rozładowywaniu konfliktów narodowościowo-wy-znaniowych. Przypomniałem jego szacunek dla chrześcijańskich zasad życia państwowego wyrażony m.in. w przemówieniu z 19 lipca 1919 r. skierowanym do Nuncjusza Papieskiego Achillesa Rattiego i w jego akcie oddania Polski Sercu Najświętszej Marii Panny Ostrobramskiej - Matki Miłosierdzia z 1920 r. Dokumenty te w dotychczasowych biografiach Józefa Piłsudskiego były na ogół świadomie pomijane.

Marian Marek Drozdowski