Armand Lanoux (ur. 1912 r.), laureat kilku nagród literackich, ma w swym dorobku pisarskim parę powieści, szereg esejów (wśród nich głośna „Fizjologia Paryża” i „Bonjour, Monsieur Zola”) i dwa zbiorki poezji, z których jeden pt. „Colporteur” uzyskał nagrodę im. Apollinaire’a w 1959 roku.

„Kiedy morze się cofa” — powieść odznaczona w 1963 r. Prix Goncourt — stanowi zamkniętą całość, lecz jednocześnie kontynuuje cykl prozy refleksyjnej, poświęconej problemom wojny i jej odbiciom w późniejszej egzystencji człowieka, a więc tym samym zagadnieniom, które Lanoux podejmował w swoich dwóch znanych polskim czytelnikom powieściach:    „Major Watrin” (1958) i „Spotkanie w Brugii” (1960).