-W literaturze polskiej odnaleźć można kilka momentów szczególnej afirmacji wyobraźni. Autorkę interesuje przełom 1956 roku, gdy imaginatywność, przeciwstawioną naśladowaniu, uznać należy za ekwiwalent zmian w świadomości społecznej i najistotniejszy pierwiastek estetyczny przełomu. Głównymi bohaterami opowieści czyni autorka debiutantów 1956 roku (Herberta, Białoszewskiego, Czycza, Harasymowicza i Szymborską), przedmiotem rozważań zaś -wyobraźnię i spór o nią - najważniejszą polemikę poetyckiego Października. Nie zabrakło w książce również relacji o pozapokoleniowych głosach w sprawie wyobraźni — znajdziemy szkice poświęcone poezji Zbigniewa Bieńkowskiego i poetów nowej fali.