- przypisy, indeks nazwisk
Literatura polska rozwijała się od początku dwoma nurtami, komplementarnymi względem siebie i wzajemnie się przenikającymi. Zanim pierwszy z nich, rodzimy, zyskał postać pisaną, drugi, łaciński, ugruntowany pod wpływem zachodniego chrześcijaństwa, dopracował się już wybitnych dzieł prozą lub wierszem. Językowa dwutorowość naszego piśmiennictwa - znana także i innym narodowym literaturom europejskim - miała się jeszcze pogłębić i utrwalić w następnych stuleciach pod wpływem nowych impulsów kultury oraz nawrotu do starożytności klasycznej. Średniowiecze, Renesans i Barok, a w pewnej mierze jeszcze i Oświecenie - to w Polsce epoki bilingwistyczne. Zebrane w tym tomie studia zdołają nieco przybliżyć dawną łacińską twórczość współczesnemu czytelnikowi, a może też będą pomocne w konstruowaniu wizji naszej literackiej przeszłości. (notka na okładce)