Do czytania książki Tiny Stroheker zapraszam osoby, które uważają, że warto wiedzieć, co pewna Niemka może sobie myśleć  o    Polakach, co czuć w związku z Polską i jakie mieć intencje. Do czytania zapraszam także osoby, które sądzą, że znają wszelkie niemieckie myśli, uczucia, pragnienia i nie muszą się niczego w tej sprawie dowiadywać, bo wszystko wiedzą. A jednak niekoniecznie wiedzą. Jeśli zaczną czytać, Tina Stroheker prawdopodobnie ich zaskoczy.

Tina Stroheker jest poetką z zachodnich Niemiec, która odwiedziła skupiska mniejszości niemieckiej w Polsce, głównie na Opolszczyźnie. Zanim jednak nawiązała bliższy kontakt z Opolszczyzną i tamtejszymi Niemcami, zaznajomiła się, żyjąc w Badenii-Wirtembergii, z literaturą i poezją polską, a w końcu z językiem polskim. Wtedy też zaczęła pisać o swoim przeżywaniu tych literackich wtajemniczeń, odkrywaniu polszczyzny (...)

Możemy sami przejrzeć się w oczach autorki jak w lustrze, bo ta podróżniczka widzi nie tylko Niemców lecz również Polaków i odkrywamy wtedy, na jakich polach cywilizacji, mentalności, obyczaju dzieli nas i Niemców naprawdę wielki dystans. Są to jednak inne pola, niż sobie większość polska w Polsce wyobraża.

(Jacek Bocheński w przedmowie do wydania polskiego)

Tina Stroheker jest poetką, nie dziwi mnie więc jej opór wobec uprzedzeń. Sadzę, że pojechała do Polski, aby stworzyć sobie własny obraz kraju, obraz, który ma być wolny od starych i nowych stereotypów. Za tę książkę należy się autorce wdzięczność czytelnika zarówno niemieckiego, jak i polskiego.

(Andrzej Szczypiorski w przedmowie do wydania niemieckiego)