Ilość stron :  220, bibliogr.
  - „Ograniczając się do szczególnego miejsca i czasu - Francji XIII--XVII wieku - książka ta pragnie ukazać prowokacyjną żywotność alegorii, jej literackie uroki i intelektualne fascynacje" - napisał we wstępie do „Pięknych banialuk" autor. Będzie w nich rozważał, w jakiej mierze mit, czyli fikcja, jest przeszkodą, a w jakim stopniu drogą ku prawdzie. Za przedmiot analiz posłużą mu trzynastowieczna „Powieść o Róży", zbiór nowel Małgorzaty z Nawar-ry, wzorowany na „Dekameronie" Boccaccia - „Heptameron", rubaszna i szydercza epopeja Rabelais'go „Gargantua i Pantagruel", dramatyczny „Lament" Pierre'a Ronsarda, adresowany do Katarzyny Medycejskiej, a także „Tragiki" hugenoty d'Aubignego, „Próby" Montaigne'a i „Myśli" Pascala. We wszystkich przywołanych utworach alegoria jest narzędziem „interpretacji wielogłosu różnorodnych tradycji, a zarazem efektownym sposobem wstrząśnięcia czytelnikiem, prowokacją etyczną, religijną, polityczną, poznawczą, która zmusza go do krytycznego spojrzenia na język literatury".