Autor podejmuje się niezwykle trudnego zadania - usiłuje z własnych doświadczeń życiowych odtworzyć rozwój własnej wizji człowieka i stwierdzić, jaką rolę w tym rozwoju odegrała jego zmieniająca się wizja świata. Jan Szczepański podejmuje więc próbę analizy wizji jako obrazu świata, nie będącego ani opisem i teorią naukową, ani obrazem ideologicznym odzwierciedlającym interesy grup i klas społecznych, ani religijnym obrazem objawionym, ani syntezą filozoficzną.